Nieuws over Club van de maand
/ 21 feb 2017 / Club van de maand

'CLUB VAN DE MAAND' "THE HAARLEM BOYS" DEEL 3

Vanaf de maand februari in het jaar 2017 trappen wij af met de ‘club van de maand’. Een item dat wij met heel veel plezier zullen maken. Elke vereniging in Nederland maakt kans om op voetbalprof.com beschreven te worden van oprichting tot heden. Het item zal bestaan uit vier delen waar we een maand de tijd voor nemen. Een deel per week. De historie van de club, de teams en successen, de leden, vrijwilligers en supporters en als laatste deel de ambities van de club en hoe de leden daar tegenover staan. Een zeer uitgebreid item met interviews en foto’s.

Deel 3 van “The Haarlem Boys”. De leden, supporters en vrijwilligers!

In dit deel brengen wij vooral de vrijwilligers in beeld die zich al sinds jaar en dag inzetten voor deze kleine 103 jaar oude club, vrijwilligers die ons zijn ontvallen, leden en supporters. Door de jaren heen zijn dit er natuurlijk verschrikkelijk veel geweest maar om alles en iedereen uit te lichten is gewoonweg geen ruimte voor. Dus we zetten de meest bijzondere voor u op een rij en verder blijven we even in het heden.

Natuurlijk is het zo dat elk bestuurslid vanaf oprichting tot heden hier genoemd mag worden. Ook alle bestuursleden zijn namelijk vrijwilligers en al wordt dat wel eens vergeten, of in elk geval over het hoofd wordt gezien omdat deze mensen beslissingen moeten maken waar niet iedereen gelukkig van word, zijn en blijven deze mensen vrijwilligers die zich inzetten voor de vereniging en proberen zij met alles wat zij in zich hebben om een club draaiende te houden. Bij deze wil ik alle bestuursleden door heel Nederland en bij elke vereniging dus bedanken voor het werk dat zij doen om een ieder het plezier op het voetbalveld te geven. In deel 1 van deze club van de maand heb ik alle voorzitters uitgelicht en verteld met wie deze mensen alles hebben gedaan in de 103 jaren die voorbij zijn gegaan. Nu is het tijd voor de meest markante man die THB heeft gekend en die van s’ochtends vroeg tot s’avonds laat voor de club bezig is geweest.

IN MEMORIAM GERARD ROEKENS

Gerard Roekens. Een aparte persoonlijkheid. Een markant man.

“Wat moet je van Gerard zeggen? Die man was er gewoon altijd! Als ik door John Draijer of Peter de Ridder, mijn toenmalige trainers, niet in de basis werd gezet bij het eerste dan moest ik eerst met het tweede meedoen. Dan belde ik s’ochtends om een uur of negen naar de kantine en het was een garantie dat de telefoon werd opgenomen door Gerard. Goedemorgen Gerard… Gaat het tweede door? ‘Ja natuurlijk gaat het door, niet de hele afdeling ligt eruit, en wij hebben het beste veld van Haarlem. Gewoon opschieten en voetballen Joren, was vaak zijn antwoord’. En als ik de kantine in kwam dan zat Gerard op de hoek van de bar en zei altijd ‘Goedemorgen kleine’ en zette het plastic bekertje voor me onder het koffieapparaat. Strijkend met zijn handen door zijn baard stond hij je te woord. Af en toe een lach. Zo kan ik me Gerard herinneren. Een man die bij het meubilair van THB hoorde. Zelfs na zijn overlijden kwam ik niet onder hem vandaan. Gerard leefde voor THB en er was geen familie. Geloof het of niet, maar zijn urn staat in de THB kantine. Ik ben daar niet zo weg van, ben een beetje bijgelovig enzo, en ben toch altijd een beetje benauwd dat zijn geest uit dat potje komt. De rest van de club stelt me altijd gerust maar pest me er ook altijd een beetje mee. Zo moest ik een keer bedrading neerleggen van speakers. En dat moest via de bovenkant tegen het dak aan. Dus beker voor beker van de planken halen en die speakerkabel over de planken leggen, totdat ik opeens bij die urn was… Ja dagggg, die ga ik er dus echt niet vanaf halen. Het zal mij weer gebeuren dat ik dat ding laat vallen en dat Gerard door de hele kantine uitgestrooid ligt. Dan kan ik hem nog op gaan zuigen ook. Nee nee, dat liet ik fijn even andere mensen doen. Nou ik kan je vertellen, de hele kantine lach blauw van het lachen, maar ik heb het niet gedaan. Ik was ook altijd als de dood dat die URN van die plank zou vallen door de trillingen van de muziek. En hoe graag ik Gerard ook mocht, en hoe mooi gebaar ik het ook van de club vind voor deze THB topper, ik blijf het een beetje een enge gedachte vinden. Maar nogmaals, ik ben een beetje een poeperd wat dat betreft en de club eert hem natuurlijk op een geweldige manier. THB was en is nog steeds het thuisfront van Gerard.” Aldus Barry Joren.

Gerard was een man van heel THB. Zowel van de voetbal als van de softbaltak. Nogmaals, Gerard was elke dag van s’ochtends tot s’avonds op het complex te vinden, dus ook zomers als er werd gesoftbald. Zo ook in het jaar 2000.

Peggy der Kinderen: “Op een zaterdag in het jaar 2000 zou Gerard een jeugd team fluiten maar om 10.00 uur bij de eerste wedstrijd was hij er niet. Wel heel raar, want Gerard was er altijd ruim van tevoren, maar we dachten dat hij zich misschien een keer verslapen had. Om 12.00 uur, bij de volgende wedstrijd, nog steeds geen Gerard. We hebben een paar keer gebeld maar er nam niemand op. Zijn auto stond voor de deur dus uiteindelijk hebben we de politie gebeld en die hebben hem gevonden. Waarschijnlijk heeft hij die donderdag aan het einde van de dag een herseninfarct gehad en kon zich niet meer bewegen. Eenmaal in het ziekenhuis moest er toch iemand voor hem zorgen dus Jaqueline Westerman en ik hebben toen de zorg op ons genomen. Na een klein half jaar in het ziekenhuis is hij overgebracht naar de Janskliniek. We lieten hem regelmatig naar THB brengen en ook toen hij nog in het ziekenhuis lag gingen we vaak met hem in de rolstoel door ‘de Hout’ naar THB. Ook gingen ik met Jaq samen met Gerard even naar de stad om kleding of een leesbril met hem te kopen, een lekkere wandeling met hem maken of gewoon even een uurtje met hem praten. De man heeft zo veel voor THB gedaan en wij vonden dat wij iets voor hem terug moesten doen. En daar genoot hij van. Toen hij 65 werd hebben we dat gevierd met een aantal vrienden en kennissen. Door zijn herseninfarct was Gerard heel emotioneel geworden en hij was bang dat we hem zouden laten vallen. Nou dat nooit!! Jaqueline en ik hebben met alle liefde voor hem gezorgd en dat had hij ook verdiend. Op 21 januari 2002 kreeg Gerard nog een herseninfarct en is aan deze helaas overleden. Gerard was een man met een Groen-Wit hart zoals hij zelf zei, een man die voor THB zeer veel betekend heeft.” Aldus Peggy.

Zoals u kunt lezen heeft Gerard zeer veel betekend voor “The Haarlem Boys” en daarom is hij door deze dames ook zo goed verzorgd. Maar hiermee kunnen wij direct doorschakelen naar het volgende. Ik geef het je namelijk te doen om als vrouw met een gezin en je eigen werk de zorg op je te nemen van een niet familielid. Bij familie is het al lastig, maar iemand van de club?? Daarom moeten deze twee dames wel even expliciet genoemd worden. Jaqueline Westerman en Peggy der Kinderen. Petje af voor deze twee dames die de jarenlange verzorging van Gerard op zich hebben genomen en deze clubman  het respect hebben terug gegeven die hij heeft verdiend voor zijn werk voor de club THB.

En Peggy der Kinderen? Peggy is de vrouw van ‘Big’ Giovanni der Kinderen. Twee mensen van de club die er al jaren en jaren lopen. Twee mensen die heel erg veel tijd in “The Haarlem Boys” steken. Vooral voor het organiseren van feestelijke activiteiten waarvan de opbrengst in volledigheid naar de club gaat moet je bij deze twee zijn. Big doet ook heel erg veel andere dingen nog voor de club, dat moeten we zeker niet bagatelliseren, maar de feesten…. dat zijn feesten die als je die mee hebt gemaakt ook nooit meer vergeet.

Sinterklaasfeesten en vooral de themafeesten worden tot in de puntjes geregeld door deze mensen. Themafeesten zoals Hollywood avond, griezelavond, nou ja… ga maar door. En het was dan niet zo dat zo’n avond af werd geraffeld hoor. Nee, tot in detail werden er dingen georganiseerd. Een voorbeeld: De griezelavond…

Om bij THB te komen moet je je auto op een parkeerplaats 500 meter verderop zetten en dan moet je door het bos over een lang pad lopen om bij de kantine te komen. Het griezelen begon niet pas bij de kantine, nee het begon bij de eerste stap in het bos. Deze mensen vonden weer personen die zich als geest, spook, vampier of weet ik wat voor engs kleedden en opeens met motorzagen uit een bos kwamen lopen, of iemand die in een doodskist lag met een lampje eronder. Een pop wat aan een touw in de bomen hing met cassetterecorders waar enge geluiden uitkwamen. Het is moeilijk te bevatten op deze manier, daar moet je bij geweest zijn om te weten hoe prachtig, leuk en eng dit allemaal in elkaar is gezet. Maar dat er erg veel tijd en energie in is gaan zitten kan ik u garanderen.

Uiteraard kunnen we voor deze feesten niet alle eer aan Big en Peggy geven. De hele feestcommissie van THB draagt hier sinds jaar en dag hun steentje aan bij. Nees en Anita Joren bijvoorbeeld. Ook van die clubmensen die zich sinds jaar en dag in zetten voor de club. Anita die met Peg de kadootjes voor Sinterklaas haalden voor de kinderen van THB. En inpakken niet te vergeten. En het mede organiseren van deze fantastische sinterklaasfeesten voor de kids. Ook Nees en Anita mogen hier een dikke pluim voor krijgen.

En niet te vergeten, alle andere activiteiten wat Big, Nees en de rest van de heren voor de club hebben gedaan. Bijvoorbeeld nu zo’n 28 0f 29 jaar geleden. THB bestond bijna 75 jaar en daar moest natuurlijk een feest voor gegeven worden. Een feest kost geld dus moest er iets verzonnen worden. Bijvoorbeeld werd de vraag gesteld wie er nog wat spullen had liggen voor de Zwarte Markt. In die tijd werkte de halve familie Joren bij Rookmaker. Nees Joren:  “De eerste Haarlemse Stomerij, en de eigenaar vond het niet zo erg als er daar wat spullen werden opgeslagen. Nou dat hebben ze geweten… De halve wasserij lag vol. En wij s’ochtends om zes uur naar die zwarte markt. Wat we daar allemaal hebben meegemaakt vergeet je je hele leven niet meer. We hadden zo’n ouderwetse stroommotor. Een klant vroeg of hij hem even mocht horen draaien. Natuurlijk zei Big…. Dus die zet hem aan en de hele hal zat zonder stroom.” En nog een voorbeeld is koek en sopie. Nees: “We hadden een groep waar we van alles mee verzonnen en waar we dan ook alle hulp van kregen. Echt fantastisch. Nico Geitenbeek, Daan Akersloot, Big der Kinderen, Leo van Bakel en ik zei de gek. In 1986 was er een heel strenge winter. Dus wij het ideetje geopperd om een koek en Sopie tent op het ijs te zetten. De een had pallets, de ander dekens en Daan Akersloot regelde de etenswaren en de hamburgerplaat. Daan had nog ergens een paar dozen chocolademelk staan. Wij mee gereden en op een van de bovenste rekken kwam er een doos tevoorschijn vol onder het stof. ‘Kan dat nog wel Daan? Is dat nog wel goed?’, welja joh, vroeger moest het ook nog uit de tropen komen met een boot. Dit soort acties waren zo mooi om mee te maken. En gewoon alles verkopen in de weekenden op dat ijs he. Een aantal weekenden achter elkaar hebben we dit kunnen herhalen. Met geluid en muziek van Radio Correct stonden wij dan tegenover de Sint Bavo op het ijs en na een paar uur leek het wel een mierenhoop rond ons heen. Allemaal gezellige mensen die ons van onze handelswaar afhielpen zodat wij een lekker centje binnen haalden voor het jubilieumfeest. Tot op de dag van vandaag horen zowel Big als Ik nog steeds bij de feestcommissie en daar ben ik trots op en ook op de mensen die allemaal met ons mee hebben gedaan om THB in stand te houden. Dit is THB. Saamhorigheid en blijven knokken om iets van de club te maken.”

Wie we ook zeker niet mogen vergeten in het rijtje van vrijwilligers die veel voor de club doen is Sjaak van Gennip. Bestuurslid, consul, manusje van alles. Al zijn vrije tijd steekt Sjaak in de club THB. Van voetbal tot het softbal en tegenwoordig ook te vinden bij de biljartavonden. Kom op THB en Sjaak is er en voorziet je van een drankje en een hapje. Van advies over de velden tot de koffie. Sjaak weet waar hij moet zijn, bij wie je moet zijn met een vraag of waar iets ligt. Sjaak is Sjaak. Sjaak is THB. THB is Sjaak.

Barry: “Sjaak is ook bijna niet boos te krijgen. Een keer had ik hem wel boos en daar had Sjaak best een goede reden voor. Ik ken Sjaak al bijna mijn hele leven van de zondagen dat ik met mijn vader en opa mee naar THB mocht. Maar omdat THB in mijn jeugd geen elftallen had in mijn leeftijd, voetbalde ik zelf bij FC Schalkwijk. De zoon van Sjaak speelde bij mij in het team. Micheal van Gennip, de keeper. We moesten een keer uit spelen en Sjaak was onze leider. Op een gegeven moment moesten wij voetballen in Amsterdam. Dus wij komen op dat complex aan, kijken op het bord welke kleedkamer we moesten zijn en daar stond kleedkamer 6. Dus ik zeg kleedkamer 6. Nou, eerst liep er een de kleedkamer in en die kwam er met een rood hoofd uit. Er was een damesteam zich om aan het kleden. Allemaal van die Amsterdamse kenaus. Dat wilde ik wel even zien natuurlijk, dus ik met me kop het hoekje om. Nou die ‘dames’ een partij door het lint zeg!! Gillen, schreeuwen, vloeken en tieren dus die waren al zwaar gefrustreerd. Ik een beetje lachen met die jongens natuurlijk. Maar daar kwam Sjaak aan met de tas met kleding… Welke kleedkamer zitten we?? Dus ik zeg… Kleedkamer 6 Sjaak!! Loop maar vast naar binnen, wij komen eraan. Dus Sjaak liep naar binnen zonder ook maar iets door te hebben. hahaha, Nou Sjaak kwam er over de kop rollend uit met een stuk of vijftien van die gillende dames achter hem aan die hem wel wilden vermoorden. haha Sjaak was echt heel even boos, maar gelukkig hebben we daar jarenlang vreselijk om kunnen lachen.”

Dan zijn er nog drie personen die ik nog wel even uit wil lichten. Als eerst het langst spelend lid Cor Joren. Maar liefst 53 jaar voetbalt hij al bij THB en dat is wel een extra vermelding waard.

53 jaar lang spelen vanaf de jeugd tot het eerste en de club THB naar een hoger niveau gebracht op het middenveld. Een man met puur fanatisme, inzicht en technisch vernuft.

Cor Joren speelt nu nog elke zondag en kan het spelletje nog steeds niet loslaten. Deze foto is afgelopen zondag gemaakt door Cathy’s fotostudio in de wedstrijd van de veteranen van THB tegen de veteranen van het Nieuw- Vennepse DIOS. Cor met een brace die loopt van zijn scheenbeen tot aan zijn dij, maar Cor blijft spelen. Een man die zijn club nooit in de steek zal laten maar ook niet in de schijnwerpers hoeft te staan.

Het langst spelend lid van de club.

 

En als je dan praat over Cor dan kom je vanzelf terecht bij zijn ouders. Ome Joop en Tante Lamke, of zoals ze op de club genoemd worden, Pa en Moe Joren. Niemand kan zich THB herinneren zonder deze twee oudjes.

Ome Joop die heel lang de was van de club voor zijn rekening heeft genomen en de kleedkamers heeft schoongemaakt. Tante die jaaaaarenlang de lotto met het reservegetal heeft gedaan. Elke zondag als je binnenkwam zat Tante er met haar tasje en 41 getallen op een A4’tje. Een gulden per nummer en je kon dan 20,- gulden winnen. Het overige geld ging naar de club om er weer een feestje van te maken. Alles vrijwillig en alles kwam weer gewoon terug in het clubje.

En buiten dat ze veel voor de club hebben gedaan zijn het altijd een van de trouwste supporters geweest van zowel het eerste elftal als de veteranen. Een droomkoppel dat bij thuiswedstrijden van de veteranen nog steeds af en toe komt kijken ondanks hun leeftijd. En bij elk feestje zijn ze nog steeds aanwezig. Het respect voor deze twee mensen is vanuit de club THB dan ook zeer groot en iedereen die THB een warm hart toedraagt hoopt dat zij nog heel lang van ‘pa en moe Joren’ mogen genieten. Een qoute van Tante wil ik jullie niet onthouden… als er tegen een THB’er aangelopen word, het minste geringste is het Tante die roept, “PENALTYYYYY”. Mocht een THB’er iemand over de boarding hebben geschopt?? “NIKS AAN DE HAND!!” Fantastische herinnering!!

 

Dit was deel 3 van ‘club van de maand’ THB. Bijzondere mensen van de club zijn hierin beschreven en met een foto kenbaar gemaakt. Uiteraard vergeten wij aardig wat mensen, maar de ruimte is gewoon te beperkt om er grote verhalen aan te binden.

Toch wil ik een aantal namen die absoluut niet vergeten mogen worden even noemen en vanuit de club THB danken.

Frank Broers (Broers verhuur die sinds jaar en dag de tafels en stoelen en alles wat nodig is gratis ter beschikking stelt aan de club bij feesten), Henk van Boxtel en Theo Joren die in de jaren ’80 de trainingsavonden achter de bar stonden, Ingrid Deinum en Karin van der Kuijl die tot op de dag van vandaag bij thuiswedstrijden de benen onder de kont vandaan hebben gelopen om iedereen van zijn biertje te voorzien. Ook Sophia Joren en Fabiënne Roest die een aantal jaar de keuken voor de rekening hebben genomen. Jan en Jaqueline Westerman die heel veel voor THB betekend hebben met alles wat je maar kon bedenken waar een club groot van word, John Webster en Helene Webster-Bakker die het Jubileumboek samen hebben gesteld. Alle mensen die hebben geholpen om THB te laten zijn en te blijven zoals de club in de 103 jaar is geworden. Trainers, leiders, bestuur en alle vrijwilligers, spelers en supporters, iedereen bedankt! Fantastisch! 

Volgende week in deel 4 de toekomst van de club!

Dit artikel en de club THB wordt mede mogelijk gemaakt door:

Barry, Redactie Voetbalprof.com

 

 

 

 

home
Gerelateerd nieuws
Social media
Snel nieuws