Nieuws over Betaald voetbal
/ 13 jul 2017 / Betaald voetbal

'APPIE' ABDELHAK NOURI! EEN GROOTS TALENT EN EEN FANTASTISCHE PERSOONLIJKHEID!

Onwerkelijk, ongelooflijk…. Dit zal mij altijd bijstaan. Een gewone zaterdagmiddag. Een dag dat ik eigenlijk langs het veld bij FC Lisse tegen Feyenoord had moeten staan maar omdat mijn vervoersmiddel weigerde dacht ik die wedstrijd maar op TV te gaan kijken. Pech… alle FOX sports netten deden het op mijn zwarte markt kastje behalve Fox Sports 3. Aan de andere kant…. Ziggo deed het wel gewoon en ik kon de wedstrijd van mijn favoriete profclub even kijken. Ajax speelde in Oostenrijk tegen Werder Bremen. Een nieuwe coach, veelal dezelfde spelers maar met de hoop dat de jonkies zouden gaan voetballen. Frenky de Jong, Donny van de Beek en Appie Nouri… Ik geniet namelijk van die gasten…..

Een 1-0 voorsprong en in de Tweede helft werd mijn kleine wens werkelijkheid. Appie stond binnen de lijnen. Ik weet niet, ik heb zijn vlogs gezien, zijn filmpje op Ajax TV dat hij een dag ‘stage’ heeft gelopen en een filmpje waarin hij op een pleintje in Amsterdam West geïnterviewd word en hij De Koning van Geuzenveld wordt genoemd, en ik heb een zwak voor het kereltje gekregen. Een ventje van de straat. Een kereltje zoals ik was, nee eigenlijk veel beter. Sowieso qua voetbal, want ik mocht zijn veters nog niet strikken, maar ook wel als persoon. Waar ik op de straat misschien nog wel eens de verkeerde kant op ben gegaan en dingen heb gedaan waar ik niet zo trots op hoef te zijn, is hij aan de goede kant van de lijn gebleven. En geloof me, als je opgroeit in bepaalde wijken dan moet je sterk in je schoenen staan. En hij stond dat… en nog in voetbalschoenen ook. Iets waar ik van droomde bereikte hij. Een 20-jarig middenveldertje die naar mijn mening de kant van Iniesta op had kunnen gaan. Ik heb me vorig jaar wel eens afgevraagd waarom hij niet meer speelde. Zelf vroeg hij dat zich niet af. Hij accepteerde het en bleef knokken om het dit seizoen wel te gaan ervaren. En als het dit seizoen niet zou gebeuren dan misschien het volgende wel. Hij had een droom. Eens wilde hij aanvoerder worden van de hoofdmacht van Ajax. En met zijn persoonlijkheid, zijn gedrevenheid, positiviteit en zijn passie en inzet ben ik ervan overtuigd dat het hem zal lukken. Daarom wilde ik hem afgelopen zaterdag weer even zien spelen.

Tot een minuut of zeventig in deze oefenpot was ik er ook heilig van overtuigd dat het hem ooit zou gaan lukken. De kleintjes zijn er namelijk niet gekomen om de groten in de kont te kruipen zullen we maar zeggen. Maar toen gebeurde er iets vreemds… Appie ging zitten en rolde op zijn rug. Vreemd, er was niets of niemand in de buurt. Misschien had hij bij de actie ervoor wel een tikkie gehad? Maar nee. Misschien een beetje bevangen van de warmte? Ik keek het met lede ogen aan. Klaas Jan Huntelaar maakte met zijn handpalm een gebaar tegen zijn ademsappel. Een speler van Werder riep de verzorgers. Toen voelde ik al dat er iets niet klopte. Flauw gevallen? Wat raar, maar oke, het kan. De ramadan is nog niet zo lang voorbij en omdat Appie gelovig is en daar ongetwijfeld aan mee heeft gedaan is misschien zijn suikerspiegel nog niet optimaal. De makkelijkste dingen gaan door je hoofd. Tot er op een gegeven moment meer doktoren komen. Een ambulance op het veld en doeken om hem heen en een parasol deden mij al het ernstigste vermoeden. Toen ik ook nog zag dat er iemand achter de doeken op en neer ging werd mijn gedachte waarheid. Hij werd gereanimeerd. Een ventje van 20 jaar die gereanimeerd word. Hoe kan dat nou? Waarom? Maar toch blijf je goede hoop houden en het is nieuws. Ik liep naar mijn bureau, en toetste mijn website in. Ik moest schrijven. Schrijven wat er aan de hand was in Oostenrijk, op dat veld, bij de wedstrijd van Ajax tegen Werder Bremen. Moet je dit wel doen? Moet je dit wel beschrijven? Hij ligt er net een minuut of tien. Zometeen staat hij weer op en voetbalt hij vrolijk verder. Misschien zie je het wel verkeerd met dat loense oog van je…

Maar nee, Appie voetbalde niet verder. Appie werd na ongeveer een half uur met een helikopter afgevoerd naar een ziekenhuis in Innsbruck en wij hoorden niets meer. Met een helikopter vliegen doen ze bij Feyenoord maar toch niet bij Ajax, ging er door mij heen. En in Rotterdam worden spelers gebracht die er lachend uitstappen. Appie werd er stil, doodstil in getild en vloog een stadion uit. Dat hoort niet, dat is niet goed. We kregen berichten binnen dat hij stabiel was…. Ja stabiel? Goed stabiel of slecht stabiel? Daarna bleef het mij te lang stil. Appie lag op de intensive care van het ziekenhuis en werd in slaap gehouden. Oke, om hem zo goed mogelijk te behandelen zou dat kunnen, maar als het goed is heb je geen pijn als zoiets je overkomt, dus dan proberen doktoren je meestal zo snel mogelijk wakker te maken om te zien wat je allemaal kan. Toen we eindelijk bericht kregen dat er met zijn hart niets aan de hand was was ik gematigd positief. Want ja, zijn hart klopte nog en had geen beschadiging opgelopen. Een goed teken dus… Maar wat mij nog steeds zorgen baarde was dat hij na drie dagen nog steeds in slaap werd gehouden. En terecht blijkt nu…. Vandaag kwam het verschrikkelijke bericht naar buiten dat Appie “Ernstige en blijvende hersenbeschadiging” heeft opgelopen door zuurstofgebrek. Vitale delen van de hersenen werken niet meer. In het Algemeen Dagblad spreekt zijn broer uit dat hij blijft bidden en hopen op herstel. Maar de doktoren weten het zeker…. Appie zal nooit meer kunnen eten, drinken, praten en lopen. Zelfs niet meer denken. Hij zal niemand meer herkennen.

Daar zit je dan bedroefd achter je bureau…. Die laptop voor me neus, de tv op de achtergrond aan, en schrijven wat er nou precies allemaal speelt. Wat moet je er over schrijven? De waarheid zo kort en krachtig mogelijk houden? Dat we Appie nooit meer zullen zien voetballen. Dat ik zijn vlogs terug kan kijken maar dat er nooit een nieuwe meer zal komen? En dan ben ik alleen maar een fan van Appie. Alleen maar iemand die het een mooi ventje vind met zijn humor en zijn beleefde ‘brutaliteit’ en die zijn kwaliteiten op het veld bewonderde. Wat moet dit wel niet voor zijn ouders, broer en zussen betekenen? Voor zijn vrienden? Voor zijn club en de rest van zijn directe omgeving. Ik kan het al niet begrijpen, laat staan deze mensen. Wat een leed, wat een pijn moeten zij hebben. Zo onbegrijpelijk, zo opeens… Hoe is het mogelijk!! En wat oneerlijk!!

Met een brok in mijn keel, wat ben ik ook een watje af en toe, moet ik concluderen dat ik er serieus last van heb en ik totaal van slag ben. Ik heb vanmiddag een aantal filmpjes van ‘Appie’ terug gekeken. Zijn humor, maar ook zijn techniek zijn van voor mij ongekende klasse. Een hakballetje en een steekpass. Een vrije trap en een dieptepass. Hij kon het allemaal. Hij zag het. Hij las het spelletje… Appie, ik gun dit helemaal niemand maar jou nog even extra niet. Zo positief in het leven staan. Zoveel wilskracht. Zoveel positiviteit. Dat kan en mag niet verloren gaan. Mocht je er echt niet bovenop komen, mocht je echt niet meer de goedlachse Appie worden dan wil ik graag iets doen. Trouwens… al kom je er wel bovenop. Ik wil jou, die kleine NR 34, graag eren. En dat ga ik dan ook doen. Jij krijgt een speciaal plekje bij voetbalprof.com. Jij bent een voorbeeld voor velen. Ik ga iets bedenken om jou een blijk van waardering te geven. Jij, het jongetje van de straat met een perfecte opvoeding en met een balgevoel die maar heel weinig mensen bezitten en die het hart op de goede plaats heeft zitten. Appie, jij bent voor altijd mijn idool. Al ben je maar liefst 21 jaar jonger dan ik.


Ajax Amsterdam is een club die al vele jaren grootheden voortbrengt. Een club die ondoorgrondelijk is. Er heerst kapsones, er heerst altijd strijd. Er speelt altijd wel iets. Haat en nijd brengt deze club voort maar ook verbroedering. En dat blijkt vandaag maar weer eens. Grote rivalen als PSV en Feyenoord spreken hun steun uit voor Appie. Want al was Appie enkel en alleen Ajax, hij was tegen iedereen net zo lief en zo aardig. Bij Oranje onder elke leeftijd kwam hij uit voor ons land. Speelde hij met jongens van PSV, Feyenoord en elke andere club. Iedereen vind Abdelhak leuk en lachen. Abdelhak Nouri is een ventje die een rood/wit hart heeft maar buiten het veld voor iedereen benaderbaar. Appie kende geen haat. Hij wilde winnen en vind Ajax de beste club van de wereld. Maar niemand neemt hem dat kwalijk. Appie is een jongen die de grootste van de grootste spelers de draak kan steken, getuige het voorval dat zich een dag eerder afspeelde in het trainingskamp in Oostenrijk. Klaas Jan Huntelaar liep alleen op de keeper af en hoorde naast hem plots “Ja Klaas Jan, naast je!!” Klaas Jan gaf hem af, en Appie liep doodleuk met de bal de andere kant op. Appie speelde voor de tegenstander. Na eerst een boze blik van Klaas Jan en wat hoongelach van trainer en andere spelers kon ook Klaas Jan zijn lach niet meer bedwingen. Die kleine Nouri had hem met zijn brutale humor even op zijn plek gezet. Appie lag in een deuk van het lachen. Maar het respect voor de ex speler van Real Madrid en Schalke 04 deed daar niets aan af. En iedereen kan het van hem hebben.

Vele grote namen en bijzonder grote voetbalclubs hebben hun steun uitgebracht aan familie, vrienden en de club Ajax. Feyenoord supporters schrijven gedichten uit steun voor een wereldventje. Appie Nouri heeft ondanks deze verschrikkelijke gebeurtenis, waar hij naar alle waarschijnlijkheid nooit meer bovenop zal komen, een boost gegeven aan het Nederlands voetbal en dan met name bij de supporters onderling. Het respect komt uit alle hoeken. Dat is niet alleen maar omdat je pas 20 bent en ook niet omdat je zo goed kan voetballen. Dat komt alleen maar omdat je in persoonlijkheid een grootheid bent. ‘Appie’ Abdulhak Nouri heeft de Nederlandse voetbalwereld, in elk voor even, weer verbroedert!

Dankjewel Appie!!

#prayfornouri #staystrongappie #koningvangeuzenveld

Barry

 

home
Gerelateerd nieuws
Social media
Snel nieuws