Nieuws over Interviews en columns
/ 16 okt 2018 / Interviews en columns

Column: Je moet geluk hebben met de lichting! Weg met verandering!

Het is alweer ruim een jaar geleden dat ik schreef dat het met de jeugdopleidingen in Nederland best allemaal wel mee viel en dat het naar mijn mening gewoon ligt aan een lichting van talent ja of nee. Bijna 2,5 jaar lang wordt er wekelijks geschreven dat de Nederlandse school achterhaald is. Dat we over de grens moeten kijken naar Duitsland, België, Spanje, Italië en Frankrijk. En ik zal u vertellen….. Ik wordt er al 2,5 jaar doodmoe van!

Ik zei dat het talent zichzelf binnenkort heus wel weer aan zou dienen. Mijn woorden waren dat spelers als De Ligt, Frenkie de Jong, Virgil van Dijk en Memphis Depay van hoog niveau zouden worden en dat andere spelers zich daaraan op zullen trekken. Inmiddels zitten we drie dagen na de wedstrijd tegen Duitsland, die we met 3-0 hebben gewonnen in de Nations League, en nu wordt er een crisis toegeschreven bij onze oosterburen. Nu klopt er helemaal niets meer van bij het nationale elftal en wordt de vraag gesteld of de jeugdopleiding misschien niet goed genoeg is. Dit in een land waar wij 2 jaar geleden nog bij zouden moeten kijken. Een land die 15 jaar geleden bij ons kwamen kijken hoe wij het nou allemaal deden terwijl zij 65 miljoen meer inwoners hebben dan wij. Ik kan jullie vertellen dat ik bij mijn standpunt blijf. Het heeft totaal niets te maken met ander soort trainingsvormen. Het heeft niets te maken met opleiden. Het enige waar ik van vind dat iets beter zou moeten is dat je spelers beter zal moeten maken op hun eigen positie. De positie die een speler ligt. Een verdediger moet je geen aanvaller maken en een aanvaller zeker geen verdediger. Zo kan je best een keer spelen als je tegen clubs of landen moet die qua individuen stukken minder zijn, maar zo gauw het om het echie gaat moet je spelers op een positie zetten die bij ze horen. Frenkie de Jong bijvoorbeeld? Die hoort op het middenveld. Die moet je niet centraal in de verdediging zetten. Van Dijk en De Ligt kan je wel voorin als breekijzer gebruiken op het moment dat je met 2-1 achter staat en er zijn nog 5 minuten te spelen en je heb een overwinning nodig om je te kwalificeren. Niet omdat je denkt dat ze wel even een bal zullen gaan stiften. Dat zit niet in het DNA van de spelers.

Memphis speelt nu bij zowel Lyon als in Oranje centraal voorin in een soort van vrije rol. Dit is de plek waar hij na Manchester United het beste heeft gerendeerd. Daar moet je dus niet meer aan gaan sleutelen, dat moet je koesteren. Wijnaldum moet je gebruiken op de plek waar Jurgen Klopp hem gebruikt. Afgelopen seizoen speelde Liverpool de finale, met in de basis Wijnaldum en van Dijk. Op de posities waar Klopp vind dat ze het goed doen, en waar hij dus gelijk in heeft gehad. Wat is er de laatste jaren gebeurt? Alle bondscoaches die we vanaf 2014 hebben gehad zetten alle spelers op voor hen vreemde posities. Een beleid waar ik tot op de dag van vandaag niet bij kan. Het is heel simpel, de beste spelers moeten spelen, en als zij spelen dan moeten zij de positie bezetten die zij gewend zijn.

Op het moment dat je een iets mindere lichting heb zal je je aan moeten passen aan een tegenstander. Je kan zeker nog wel 4-3-3 spelen, maar op een andere manier. Als je 4-3-3 speelt tegen Belgie of Frankrijk met aanvallende backs en een aanvallend ingesteld middenveld wordt je overlopen. Speel je met 4 echte verdedigers en een blok van 2 verdedigende middenvelders ervoor, speel je evengoed erg verdedigend maar is er nog wel ruimte voor de aanval. Spelen met drie centrale verdedigers is natuurlijk altijd een optie maar ten eerste zijn centrale verdedigers dat niet gewend en ten tweede ben je direct voorin iemand kwijt die tot scoren zou kunnen komen. En om een Cruijff uitspraak te gebruiken, je moet nou eenmaal 1 doelpunt meer scoren dan de tegenstander om te kunnen winnen. Het spel, de wedstrijd dus, beginnen om in elk geval niet te verliezen is voor mij ten aller tijden een verkeerd uitgangspunt. Aanpassen aan je tegenstander kan, en in sommige gevallen moet dat zelfs, maar je moet wel altijd vooruit blijven denken. Ten eerste voor het publiek dat een kaartje koopt om een wedstrijd te zien en ten tweede om het feit dat je geen 90 minuten ballen kan tegenhouden. Eens valt hij ergens tussendoor en hangt hij evengoed. Als je dan toch moet verliezen, doe het dan maar op een leuke manier.

Als je jouw team zo inricht en zo laat spelen, en jou spelers kunnen zich daarin vinden dan is je kostje gekocht. Kunnen jou spelers zich daar niet in vinden dan zal je andere spelers moeten selecteren die zich wel aan willen passen. Nogmaals het ligt aan de lichting die je ter beschikking heb. Als ik nu zie dat je met Van Dijk, Frenkie de Jong, Donny van de Beek, Mathijs de Ligt, Wijnaldum, Bergwijn, Rosario en Memphis gewoon hele grote voetballende talenten tot je beschikking heb, dan moet je daarnaast gaan zoeken naar spelers die voor deze talenten het vuile werk op willen gaan knappen. Schoffelaars zoals in 1988 Jan Wouters en Adri van Tiggelen. Zoals in 2010 een Nigel de Jong. Deze spelers gaven het hele Oranje de power en de kracht om voor elke bal te knokken. Je heb in een team mooi weer voetballers nodig die een man kunnen passeren of de snelheid hebben om diep te gaan en je heb spelers nodig die een bal af kunnen pakken en gelijk weer inleveren en niet als een dolle dries gaan lopen met de bal.

Het blijkt dat Ronald Koeman dit inmiddels ook gezien heeft en nu de juiste spelers selecteert. Kijk naar Marten de Roon bijvoorbeeld. Koeman laat de bij Blind en Advocaat onomstreden Kevin Strootman op de bank zitten en stelt de Roon op. Dat betekent zicht op het spel. Strootman behoorde tot de beste spelers tot zijn blessure, maar niet goed genoeg is niet goed genoeg meer en of je dan aanvoerder bent of de persoon met de meeste interlands maakt niets uit. Dit heet spelen met de mogelijkheden die je heb. Je aanpassen, maar wel vooruit denken.

En ik denk dat er nu weer een lichting staat die over een paar jaar weer hoge ogen zou kunnen gooien op een groot eindtoernooi. Het is even puzzelen. Het is even wennen en aanpassen. Maar het gaat om de spelers die je tot je beschikking heb en niet om de opleiding. Er staan altijd weer winnaars van morgen op. En die maak je niet, die komen of zijn er. Talent hebben ze of ze hebben het niet. Het moet alleen gezien worden en de spelers moeten benut worden op de manier hoe zij van kleins af aan spelen. Een spits is een spits en wordt nooit een verdediger. Een verdediger heeft geen techniek dus zal nooit een goede aanvaller kunnen worden.

Is de crisis in Nederland nu voorbij? Nee, laten we het nu nog niet overdrijven. De talenten zijn er. De juiste bondscoach is er. Maar de talenten moeten zich eerst nog verder ontwikkelen. Moeten we dan toch vanaf kleins af aan doorgaan met het achterlijke pupillenvoetbal zoals nu aan de orde is? Nou…. Ik heb inmiddels al heel wat kindjes huilend en gefrustreerd van het veld af zien komen na een pak slaagt van 34-3, 28-7 en 19-1. En deze ventjes hadden er op deze manier geen zin meer in.

Barry voetbalprof.com

home
Gerelateerd nieuws
Social media
Snel nieuws