WIJ SCHRIJVEN ZOALS U HET BELEEFT!
Search
Generic filters
Exact matches only
Filter by Custom Post Type

WIJ SCHRIJVEN ZOALS U HET BELEEFT!

Search
Generic filters
Exact matches only
Filter by Custom Post Type

Theo’s column: Brentford FC

Barry / Interviews en columns / 3 weken geleden

Ik doe het al vanaf begin tachtiger jaren. Men noemt het met een mooi Engels woord “groundhoppen”. Het is niets anders dan steeds weer naar andere voetbalstadions trekken. In het juiste jargon mag je na afloop van het bezoek het stadion “vincken”. Je bent er geweest. Velen maken er een doel van zo veel mogelijk stadions te vincken. Van dat laatste heb ik persoonlijk geen last. Ik heb ook geen “to do list”. Ik ga gewoon daarheen waar ik heen wil. En dan wordt die lijst van bezochte stadions vanzelf groter. Maar voor mij is het dus geen doel op zich. Al doende bezocht ik ondertussen vrijwel alle grote stadions uit de grote competities. Niet allemaal gelukkig, dus er is nog een toekomst voor mij in Europa wat dat betreft. Ik wil bijvoorbeeld nog naar de stadions van Lissabon, Rangers, Newcastle, Basel, Rome, en Hampden Park in Glasgow. En als ik daar geweest ben maak ik zo weer een nieuw lijstje. Je bent immers nooit overal geweest.

Veel mensen gaan (een deel van) een weekend op pad naar grote buitenlandse clubs en stadions. Schalke, Borussia MonchenGladbach en Borusssia Dortmund zijn heel populair bij ons. Maar ook grote clubs in Spanje en Engeland zijn heel populair. In Londen struikel je bij Arsenal, Spurs, Chelsea en West Ham over de Nederlanders rond de stadions als er gespeeld gaat worden. Begrijpelijk, want het is topvoetbal gespeeld door topvoetballers dat je daar ziet.

Maar het grappige voor mij is dat ik in Londen, en eigenlijk vrijwel overal in Engeland de grote clubs al lang heb gezien. De stadions van de grote clubs in Liverpool, Manchester, Birmingham en Londen heb ik allemaal gezien en daarnaast ook een groot aantal kleinere stadions. Ik noem bijvoorbeeld die van clubs als Stoke City, Burnley, Blackburn, Southampton, QPR, Millwall en Port Vale.

Afgelopen weekend deed ik weer zo’n rondje door Engeland met drie wedstrijden. Ik ben er als een kind in een snoepwinkel. Hoe slecht een wedstrijd ook is, ik kom nooit teleurgesteld een stadion uit.

Zaterdagmiddag had ik tickets voor een wedstrijd uit de Championship, het tweede niveau van het Engelse profvoetbal. Brentford FC – Stoke City. Het was mijn hoofddoel van het weekend, en dat terwijl de andere twee wedstrijden die ik bezocht de “southcoastderby” Southampton – AFC Bournemouth en West Ham – Manchester United waren. De reden ? Brentford FC gaat aan het eind van dit seizoen vertrekken uit het stadion Griffin Park. En dat stadion wilde ik perse nog meemaken tijdens een wedstrijd.

 Samen met mijn vaste maatje Ron reisde ik naar Brentford. Om daar nog te kunnen zien wat straks door de tijd wordt weggevaagd. Een stadion dat tussen woningen ligt ingesloten, maar waarbij op iedere hoek van de belendende straten een kroeg is gelegen en waarbij op wedstrijddagen al die kroegen vol lopen met supporters van Brentford FC.

Wij waren ruim drie uur voor de aftrap, zaterdag om 15.00 uur al ter plaatse en hebben het helemaal meegekregen. De sfeer rond het prachtig gelegen Griffin Park is absoluut uniek. Oude rijtjeswoningen hebben hun paar metertjes tuin liggen tegen muren van het stadion. De straat is zo breed dat er aan één kant auto’s kunnen staan maar waardoor men maar vanaf één kant tegelijk verder kan rijden. En er valt op zaterdagmiddag al helemaal niets meer te rijden in deze straten. De supporters staan op straat met een “London Ale”, “Guiness” “Fosters”of “Strongbow”. Het is prachtig om een beetje contact met die mensen te leggen, want waar men bij de grote clubs gewend is aan Nederlands bezoek is men dat bij Brentford duidelijk niet gewend. Maar als je uitlegt dat je een echte liefhebber van Brits voetbal bent en helemaal van sfeervolle stadions dan scoor je bij de plaatselijke fans.

Wat gaat er nu gebeuren dan met Brentford FC ?

Sinds 2012 is de club formeel eigendom van Mathew Benham. Hij is een 52 jarige miljonair die zijn vermogen verdiende via internet gokken. Hij was altijd al een Brentford fan, zijn ouders ook. Dat wil meteen ook zeggen: hij is niet uit op snel geld verdienen via de club, maar wil met zijn geld zijn favoriete club helpen.

Maar de club, opgericht op 10 oktober 1889, speelt al sinds 1904 op Griffin Park. En eigenaar Benham vond het tijd om een paar stappen vooruit te doen. En dus begon hij direct na zijn overname van de club aan een offensief dat moest leiden tot een verhuizing van de club naar een modernere omgeving. Dat werd gevonden op zo’n tien minuten lopen vanaf de huidige locatie Griffin Park. Nabij Kew Bridge Station wordt het “Brentford Comunity Stadium” gebouwd. Het stadion gaat ook gebruikt worden door rugbyclub London Irish RFC en heeft een capaciteit van 17.250 toeschouwers. Het ziet er , weliswaar allemaal nog niet klaar, allemaal fraai uit en er worden rond het nieuwe stadion allerlei hoge gebouwen de grond uit gestampt. De nieuwe tijd, je begrijpt het allemaal.

Maar goed , nu komt natuurlijk het welgemeende advies van mij aan jou.

Als liefhebber.

Gewoon, jij houdt van mooie ouderwetse voetbaltempels.

Dan ga voor het eind van dit seizoen nog kijken naar die mooie dubbel decker aan de korte kant van Griffin Park. En ga een pint drinken in een van die kroegen. De Griffin, The New Inn, The Brook of The Princess Royal. En geniet van simpel echt oud Engels voetbal. Dat is zonder vedetten, maar met volop inzet. In mooie traditionele shirts.

Londen heeft veel mooie voetbalclubs, maar niet elke krijgt de aandacht die het verdient. Tot ergens in juni 2020 speelt Brentford FC nog op Griffin Park. Ga er heen voor het ultieme Engels Voetbal gevoel. ! En trek je vooral niks aan van het gebrek aan kwaliteit op het veld. Dat is gratis…..

Theo Uphus, voetbalprof.com

WIJ SCHRIJVEN ZOALS U HET BELEEFT!