WIJ SCHRIJVEN ZOALS U HET BELEEFT!
Search
Generic filters
Exact matches only
Filter by Custom Post Type

WIJ SCHRIJVEN ZOALS U HET BELEEFT!

Search
Generic filters
Exact matches only
Filter by Custom Post Type

Theo’s column: Duurzaam winnen, nee dank u!!

Barry / Interviews en columns / 10 maanden geleden

Er is de laatste jaren een woord in ons vocabulaire geslopen waar ik ondertussen een grondige hekel aan heb. Duurzaam.

Alles en iedereen is en/of doet duurzaam.

En daar slaat alles en iedereen zich ook flink mee op de borst. Potentiele gelegaliseerde criminele organisaties als banken en verzekeringsmaatschappijen slaan zich op de borst. Ze roepen dat ze duurzaam zijn. Een bank die een boete krijgt van 775 miljoen en die dat zonder bezwaar aftikt. En dus nog een veelvoud van dat bedrag zal hebben overgehouden aan het tillen van de staatskas. Om de aandeelhouders tevreden te houden. Geld dat we met zijn allen hadden kunnen gebruiken om “duurzame maatregelen” te nemen. Als je duurzaam doet dan win je de sympathie van iedereen die denkt dat we volgende week op een onleefbare aarde wonen. En dat denken steeds meer mensen, voornamelijk omdat veel mensen elkaar heel hard en goed na kunnen roepen.

Het is hetzelfde als wat nu gebeurt met de pensioenen. Die kunnen niet omhoog, zo roepen ze elkaar na. Nee dat kan niet horen we. De commissarissen en aandeelhouders van Shell en Unilever voorop. Bedrijven die via mazen in de wet voorkomen dat ze hun belastingen in ons land netjes afdragen. En die veel grotere vervuilers zijn dan u en ik. Maar velen van u en ik mogen dan weer wel gaan opdraaien voor de groene brigade die onder het mom van “duurzaam” de benzine- en dieselauto wil vervangen door de hybride auto. Die moet met subsidie op de markt komen en die subsidie mag worden opgebracht door de benzine en dieselrijder. Alleen, die hybrideauto is financieel onhaalbaar voor Jan met de Pet. Dat is de auto van de commissaris en de aandeelhouder. Gefinancierd door Jan dus. Met dat goedkope stuk stof op zijn hoofd.

Dat gedram van de “bovenlaag” in onze maatschappij kennen we al jaren en wat mij betreft is de welbekende meneer Rutte daar de metafoor van.

Maar ondertussen net zo irritant vind ik die “groene lobby” die mij, nu we ons bewust worden van de gevaren die de wereld loopt, op een belachelijk snelle manier wil dwingen naar keuzes waar ik nog lang niet aan toe ben. Ik begrijp dat we kritisch naar onze keuzes moeten kijken omdat we de wereld aan onze kinderen en hun nazaten doorgeven. Maar er is ook een colonne ontstaan die mij het ontwikkelen van mijn mening wil ontnemen met een hoop gedram. Want de wereld vergaat morgen.

Ziet u de belachelijke wereld van Utopia wel eens ? Het is de wereld in een notendop. Een van de inwoners heet Adriaan en hij is de verpersoonlijking van wat mij aan die groene lobby irriteert. Ineens was er deze week de mededeling dat Adriaan gedurende 7 dagen per week drie keer per dag het eten voor die lui gaat verzorgen. 21 keer veganistisch. No meat. Dat gedram dus.

Ik word recalcitrant als ik het woord duurzaam zie. Ik wil best meedoen en denken aan het maken van een betere wereld, maar niet omdat een of andere Adriaan mij dat door mijn strot duwt.

Vorige week las ik, voor het eerst in mijn leven, een kop boven een wedstrijdverslag waar dat gruwelwoord in voor kwam. Collega Aad van der Knaap van Voetbal Haaglanden gebruikte het woord bij zijn overigens prima te lezen verslag van de wedstrijd HBS – ADO ’20. Aad noemde de winst van de Hagenaars een “duurzame zege”. Het woord kwam niet terug in het verslag zelf en ik stuurde Aad een mail met de vraag wat hij bedoelde met die “duurzame zege”. Eerlijk waar, Aad is niet alleen sportverslaggever, maar ook sportief. Binnen een uur had ik een uitgebreid antwoord van hem waar geen speld tussen te krijgen was. Want duurzaam betekent heel veel, zoals “wat lang blijft bestaan”,. En Aad bedoelde met zijn opmerking natuurlijk het verblijf van HBS in de derde divisie. Dat hij vanuit

Voetbal Haaglanden logischerwijs zou toejuichen. Ik vind het nog steeds mooi dat Aad mij zijn uitleg stuurde. Er was niks mis mee.

Er is iets mis met mij. Ik moet niks meer horen of lezen over duurzaamheid. Duurzame bankbedrijven die de gehele oorlogsindustrie op onze planeet overeind houden en mij geen cent geven voor het parkeren van mijn geld dat zij misbruiken. Oliegiganten die voor miljarden fraude plegen, honderden overheden en instanties die er over liegen dat ze barsten. Het woord “duurzaam” is bij mij al lang de nieuwe fopspeen die me in mijn klep wordt geduwd.

Bij mij gaan clubs geen duurzame zege behalen. Als ze winnen kijken ze maar hoe lang ze er plezier van hebben.

Theo Uphus, voetbalprof.com

WIJ SCHRIJVEN ZOALS U HET BELEEFT!